اعتماد عمومیروانشناسی اجتماعیعلم و جامعهمقالات

آیا مردم هنوز به علم اعتماد دارند؟ بررسی روانشناختی یک بحران خاموش

article-1784027052180

نظرسنجی‌های عمومی از جمعیت‌های مختلف نشان می‌دهد که حدود ۹۰ درصد مردم می‌گویند به علم اعتماد دارند. اما با کاوش عمیق‌تر، ۴۰ درصد از همین افراد اظهار می‌کنند که «تنها علمی را می‌پذیرم که با باورهای شخصی‌ام هماهنگ باشد». این یعنی در حالی که اکثریت مردم به علم ابراز اعتماد می‌کنند، بسیاری از آنها در عمل تحت تأثیر باورهای شخصی خود تصمیم می‌گیرند.

این باورها توسط محیط اجتماعی و میزان نزدیکی یا دوری روانی افراد از علم شکل می‌گیرد و تقویت می‌شود. این مقاله به بررسی روانشناختی بحران اعتماد به علم می‌پردازد و نشان می‌دهد چرا بسیاری از مردم علی‌رغم ادعای اعتماد به علم، در عمل آن را رد می‌کنند.

نزدیکی روانی به علم: کلید اعتماد

نزدیکی روانی به علم معمولاً پیش‌بینی‌کننده‌ای قوی برای اعتماد به آن است. اگر هرگز در مدرسه یک آزمایش علمی انجام نداده باشید، هیچ‌گاه مجله‌ای علمی نخوانده باشید و هیچ دانشمندی را در زندگی خود ندیده باشید، احتمالاً علم را یک فعالیت عجیب، دور و بی‌ربط خواهید دید.

بیشتر مردم به آنچه در حال حاضر برایشان شخصاً مهم است توجه می‌کنند. علوم مربوط به مسائل دور، مانند تغییرات اقلیمی، برای برخی افراد راحت‌تر نادیده گرفته می‌شود. بهتر است به مردم نشان دهیم که علم چگونه به جامعه‌شان در همین لحظه مرتبط است — مانند هوای پاک و آب سالم.

مثالی واقعی: واکسن آنفولانزا و ایمنی گلّه‌ای در ارتش

در تاریخ ۲۱ آوریل ۲۰۲۶، «پیت هگست»، وزیر وقت جنگ، یادداشتی به نظامیان ارسال کرد که در آن آمده بود: «سیاست جدید ما ساده است: اگر شما، یک جنگجوی آمریکایی که مأمور دفاع از این کشور هستید، معتقدید واکسن آنفولانزا به نفع شماست، می‌توانید آن را دریافت کنید؛ اما ما شما را مجبور نخواهیم کرد» (Lopez, 2026).

کمتر از دو ماه بعد، یک شیوع آنفولانزا ۱۶۰ نفر از سربازان جدید را بیمار کرد و یکی از آنها تنها شش هفته پس از شروع آموزش جان خود را از دست داد. خوابیدن در تخت‌های دوطبقه، ورزش و غذاخوری مشترک، آنها را در محیطی پرخطر برای گسترش بیماری‌های عفونی قرار داده بود.

ایمنی گلّه‌ای و اهمیت واکسیناسیون

دانشمندان بیماری‌های عفونی مفهوم ایمنی گلّه‌ای و راه‌های جلوگیری از گسترش بیماری را مطالعه می‌کنند. ایمنی گلّه‌ای زمانی رخ می‌دهد که درصد قابل توجهی از یک جمعیت در برابر عفونت ایمن شده باشند. درصد دقیق مورد نیاز بسته به نوع بیماری متفاوت است، اما به طور کلی هرچه تعداد افراد واکسینه شده بیشتر باشد، بهتر است.

وقتی رهبران اعتماد به اجماع علمی را تضعیف می‌کنند، افراد بر اساس تصمیمات اجتماعی یا عاطفی دست به انتخاب می‌زنند. پژوهش‌های روانشناسی نشان داده است که اگر مردم مفهوم ایمنی گلّه‌ای را درک کنند، بیشتر از زمانی که تنها به منافع شخصی خود فکر می‌کنند، تمایل به واکسیناسیون دارند. اگر «جنگجویان آمریکایی» هگست به فکر یکدیگر می‌افتادند، احتمالاً بیمار نمی‌شدند.

چرا برخی افراد علم را رد می‌کنند؟

محققان دریافتند افرادی که از نظر روانی از علم فاصله دارند، در مورد واکسن کووید-۱۹ تردید بیشتری نشان می‌دهند. کسانی که علم را برای خود مرتبط و مفید می‌دانستند، بیشتر واکسن زدند. اما کسانی که دانشمندان را دور، دست‌نیافتنی و غیرقابل ارتباط می‌دیدند، کمتر واکسن دریافت کردند.

شغلی که مردم بیشترین اعتماد را به آن دارند «دانشمند» است. در واقع، هرچه عنوان شغلی علمی‌تر به نظر برسد، مردم آن را قابل اعتمادتر می‌دانند. دانشمندان از روحانیون، کلانترها و نگهبانان امنیتی قابل اعتمادتر ارزیابی می‌شوند. پس چرا بسیاری از مردم اجماع علمی را رد می‌کنند؟

تهدید هویت، علم رد می‌شود

پژوهشگران می‌گویند مردم به علمی اعتماد و احترام می‌گذارند که با علایق و باورهایشان هماهنگ باشد. وقتی ادعاهای علمی باورها، ارزش‌ها یا منافع فرد را تهدید کند، فرد تمایل به رد آن علم دارد.

اگر کسب‌وکار شما به تخلیه زباله‌های سمی در اقیانوس وابسته است، ممکن است آن دسته از شواهد علمی را انتخاب کنید که نشان می‌دهد زباله شما برای محیط زیست مضر نیست. اگر علم تغییرات اقلیمی صنعت نفت و گاز را به چالش بکشد، ممکن است میلیاردها دلار ارزش داشته باشد که آن تحقیقات سرکوب شوند. نگرش‌های ریشه‌دار ما که از هویت، ایدئولوژی، روابط اجتماعی و ترس‌ها ناشی می‌شوند، پذیرش یا رد علم را شکل می‌دهند.

آیا «اعتقاد به علم» به معنای دین‌مداری است؟

برخی افراد می‌پرسند: «آیا به علم اعتقاد داری؟» انگار پژوهش علمی همانند باور دینی است. اما شک‌گرایی در ذات مدل‌های علمی تحقیق وجود دارد. وقتی دانشمندی مطالعه‌ای را آغاز می‌کند، با «فرضیه صفر» شروع می‌کند که اساساً می‌گوید: «من با این فرض شروع می‌کنم که آزمایشم کار نخواهد کرد». اگر آزمایش اثری نشان دهد، باید آنقدر بزرگ باشد که نتواند تصادفی رخ داده باشد.

آیا می‌خواهیم جهان را بر اساس آنچه احساس خوبی دارد، به نظر درست می‌رسد یا اکثر مردم باور دارند، درک کنیم؟ یا می‌خواهیم چیزهای مهم مانند ایمنی مواد غذایی، سلامت، هوای پاک و آب توسط دانشمندانی آزمایش شوند که می‌توانند آنچه را که ما را تهدید می‌کند شناسایی و درمان کنند؟

انسان‌های اولیه پیش از انقلاب صنعتی غذای ارگانیک می‌خوردند و در سن ۳۰ سالگی می‌مردند. از کشف میکروب‌ها تا بهداشت، پاستوریزاسیون، آنتی‌بیوتیک‌ها و علم مدرن، میانگین طول عمر انسان به ۷۹ سال افزایش یافته است.

نیل دگراس تایسون، اخترفیزیکدان مشهور، می‌گوید: «نکته جالب در مورد علم این است که چه به آن اعتقاد داشته باشید چه نداشته باشید، حقیقت دارد.»

جمع‌بندی: علم، نه باور کورکورانه

اعتماد مردم به علم موضوعی پیچیده است که از عوامل روانی، اجتماعی و هویتی تأثیر می‌پذیرد. در حالی که اکثریت مردم علم را محترم می‌شمارند، بسیاری از آنها در مواجهه با ادعاهای علمی که با منافع یا باورهایشان تضاد دارد، آن را رد می‌کنند.

نزدیکی روانی به علم، درک مفاهیمی مانند ایمنی گلّه‌ای و اعتماد به نهادهای علمی می‌تواند این شکاف را کاهش دهد. در نهایت، علم یک روش تحقیق مبتنی بر شک‌گرایی و شواهد است، نه یک باور کورکورانه. برای بقا و پیشرفت جامعه، باید یاد بگیریم که علم را جدا از باورهای شخصی‌مان بپذیریم.

سوالات متداول

چرا بسیاری از مردم علی‌رغم ادعای اعتماد به علم، آن را رد می‌کنند؟

وقتی ادعاهای علمی باورها، ارزش‌ها یا منافع فرد را تهدید کند، فرد تمایل به رد آن علم دارد. نگرش‌های ریشه‌دار ما که از هویت، ایدئولوژی و ترس‌ها ناشی می‌شوند، پذیرش یا رد علم را شکل می‌دهند.

نزدیکی روانی به علم چیست و چرا مهم است؟

نزدیکی روانی به علم یعنی تجربه مستقیم از علم در زندگی روزمره — مانند انجام آزمایش در مدرسه، خواندن مجلات علمی یا شناخت دانشمندان. هرچه این نزدیکی بیشتر باشد، اعتماد به علم تقویت می‌شود.

آیا علم و دین با هم در تضاد هستند؟

خیر، علم و دین لزوماً در تضاد نیستند. علم یک روش تحقیق مبتنی بر شواهد و شک‌گرایی است، نه یک باور دینی. بسیاری از دانشمندان معتقدند علم و دین می‌توانند در کنار هم وجود داشته باشند.

چگونه می‌توانیم اعتماد به علم را در جامعه تقویت کنیم؟

نشان دادن ارتباط علم با زندگی روزمره مردم، تقویت نزدیکی روانی به علم از طریق آموزش، و ایجاد فضای گفتگوی سازنده بین دانشمندان و مردم می‌تواند این اعتماد را تقویت کند.

منابع

  • Veckalov, B., et al. (2024). Psychological closeness to science predicts trust. Journal of Experimental Psychology: General.
  • Lopez, M. (2026). Hegseth memo on flu vaccine for service members. Military Times.
  • Jaffe, G., & Haberman, M. (2026). Flu outbreak sickens recruits, one dead. The New York Times.
  • Moussaoui, L., et al. (2024). Understanding herd immunity increases vaccination intentions. Health Psychology.
  • Sutton, R., et al. (2026). When science threatens identity: Rejection of consensus. Nature Human Behaviour.
  • Ngongo, N., et al. (2026). Preparedness for the next pandemic. The Lancet Global Health.

بیشتر در همین موضوع بخوانید

مقاله‌های تخصصی دیگری که در دسته‌بندی‌های مشابه منتشر شده‌اند.

💬

نظرات

0
?
نظر شما
لطفاً نظر خود را بنویسید
نظر شما پس از تایید نمایش داده می‌شود
💬

هنوز نظری ثبت نشده

اولین نفری باشید که نظر می‌دهید!