سادهترین راه برای دوستیابی: کاری را که دوست دارید، انجام دهید
رهایی از فشار روانی دوستیابی و یافتن مسیری طبیعی و لذتبخش
بسیاری از بزرگسالانی که با آنها کار میکنم، دوستیابی را مانند یک آزمون سخت میبینند که تلاش میکنند در آن شکست نخورند. چه در حال ملاقات با افراد جدید باشند و چه در حال دیدار با دوستی قدیمی، برقراری ارتباط برایشان بسیار طاقتفرسا است. آنها از قبل گفتگوهایشان را تمرین میکنند، در لحظه نگران زیادگویی هستند، هر تعاملی را تحلیل کرده و در نهایت با احساس خستگی مفرط آن مکان را ترک میکنند. این رفتارها هرچند از روی نیت خوبی سرچشمه میگیرد، اما این همه «تلاش» انگیزهای برای «تکرار دوبارهٔ» آن تجربه در آنها باقی نمیگذارد. در عوض، حالشان شبیه صبحِ پس از یک شبزندهداری یا یک مهمانی طولانی تا پاسی از شب است. این «خماریِ» اجتماعی، یک بازدارندهٔ قوی برای تلاش دوباره است.
اما نکتهٔ اصلی اینجاست که دوستی نیازی به این میزان از آمادگی و دقت برای «درست انجام شدن» ندارد. آن «کارِ» طاقتفرسا که برای آمادهسازی، اجرا و واکنش عالی صرف میشود، در محیطها و با افرادی که واقعاً با زندگی شما همخوانی دارند، کاملاً غیرضروری است.
پس از بررسی زوایای مختلفِ چگونگی کمک به بزرگسالان برای دوستیابی، یک چیز را بهیقین میدانم: برای پیدا کردن «آدمهای خودتان»، هم به مهارتهای دوستیابی نیاز دارید و هم به یک تطابق درست. خبر خوب این که هر دوی این موارد تقریباً برای همه دستیافتنی و قابل دسترس است.
ذهنیت شما بسیار مهم است
پیش از پرداختن به «چگونگی»، بیایید فضا را آماده کنیم. ذهنیت شما تعیینکنندهٔ همه چیز است. پیدا کردن دوستان جدید یک پروژه با شروع و پایان نیست. یک مسئلهٔ «درست یا غلط» هم نیست. این یک تجربه است که با رشد شما تکامل مییابد؛ یعنی با تغییر زندگیتان تغییر میکند. بسیاری از بزرگسالان، بهویژه بزرگسالان عصبیتغییرپذیر (Neurodivergent)، با فشار روانی زیادی برای «درست انجام دادن» کارها به دوستیابی نزدیک میشوند که اغلب پاسخی به دردِ دوستیهایی است که در گذشته از دست دادهاند یا از آنها پیشی گرفتهاند.
این ذهنیت با فشار روانی زیادی همراه است: حرف درست را بزنید، از زیادهگویی و دستپاچگی بپرهیزید و مطمئناً طوری رفتار نکنید که نیازمند یا وابسته به نظر برسید. مشکل اینجاست که همهٔ این «قوانین» لذت را از کل تجربه میگیرند. و وقتی پیدا کردن یک دوست جدید به یک نقشآفرینی در سطح بازیگران هالیوود نیاز دارد، یافتن انگیزه برای ادامهٔ راه بسیار سخت میشود. خیلی راحتتر است که در خانه بنشینید و همان نقشآفرینی را در نتفلیکس تماشا کنید.
فعالیتهای مورد علاقه، بارِ دوستیابی را کاهش میدهند
دوستیها زمانی بهراحتی شکل میگیرند که فعالیتی که انجام میدهید، بخشی از کارِ سنگینِ ارتباط را برای شما انجام دهد. چیزی که بارها و بارها در کارم دیدهام این است که گذراندن وقت با غریبهها زمانی بسیار آسانتر است که شما یک وجه اشتراک داشته باشید. به همین دلیل است که دوستیهای محیط کار اغلب آسانترین دوستیها برای بزرگسالان هستند. این دوستیها شاید در درازمدت بهترین گزینه نباشند، اما هممکانی با بزرگسالان دیگری که برخی علایق شما را دارند، یک موضوع مشترک برای صحبت کردن فراهم میکند و این مهمترین بخش ماجرا است.
وقتی از محیط کار خارج میشویم، کلید کاهش فشار دوستیابی این است که با فعالیتهایی شروع کنید که واقعاً به آنها علاقه دارید و افراد دیگری نیز از همان فعالیتها لذت میبرند.
به این فکر کنید: دو نفر که عاشق باشگاه ورزشی هستند، حرفهای زیادی برای گفتن با هم دارند؛ درست مثل دو شطرنجباز، دو عکاس آماتور، دو دانشجوی تحصیلات تکمیلی یا دو نفر که عاشق کتابهای مشابه هستند. علاقهٔ طبیعی به آن فعالیت، موضوعات زیادی برای گفتگو فراهم میکند، شروعکنندههای گفتگوی آسانی ایجاد میکند و فشار را برای دانستن اینکه چه بگویید کاهش میدهد. علاقه و مثبتاندیشیِ مشترک در خودِ فعالیت گنجانده شده است، بنابراین تعاملات از همان ابتدا لذتبخش خواهند بود.
این بدان معناست که هر فعالیتی که به آن علاقه دارید، سادهترین مکان برای شروع دوستیابی است.
گذراندن وقت با افرادی که از همان چیزهایی که شما دوست دارید لذت میبرند، یعنی مجبور نیستید برای توضیح خودتان هنگام دیدار، سخت کار کنید. این که کسی عاشق آواز پرندهای خاص باشد، در کنار یک دوست پرندهدوست دیگر عجیب یا غریب به نظر نمیرسد.
این موضوع در مورد هر فعالیتی که عشق یا علاقهٔ عمیقی به آن دارید، صادق است. یکی از مسائل واقعی در دوستیابی، «ماسکزدن» (Masking) است. ماسکزدن مجموعهای از رفتارهاست که در آن شخص ویژگیهای عصبیتغییرپذیر خود را پنهان، استتار یا سرکوب میکند تا در جمع جا بیفتد و دوست پیدا کند. متأسفانه، این کار عوارض جانبیِ روانیِ باورنکردنی دارد. بنابراین، در حالی که میفهمم چرا بسیاری از افراد عصبیتغییرپذیر ماسک میزنند، مسیر ایدهآل این است که مکانهایی را پیدا کنید که در آنها با خیال راحت بتوانید خودِ واقعیتان باشید. و استفاده از قدرتِ فوقالعادهٔ علاقهمندیتان نیاز به این که برای دوست داشته شدن و پذیرفته شدن، کس دیگری باشید را از بین میبرد.
اگر ماسکزدن پاسخی به ترس از طرد شدن، انتقاد، قضاوت یا طرد اجتماعی است، فعالیتهای با علایق مشترک، دروازهای برای تعلق خاطر هستند.
فرمول گمشدهٔ دوستیابی
به همین دلیل است که به ذهنم میرسد در «فرمول» دوستیابی، یک مسیر فوقالعاده ساده را نادیده میگیریم: آدمهای خودتان را از طریق چیزهایی که دوست دارید پیدا کنید.
بله، مغزهای متفاوتی برای مسائل متفاوت وجود دارد، اما واقعیت این است که اگر به دنبال احساس امنیت، تعلق، پذیرفته شدن برای آنچه هستیم و خواسته شدن برای آنچه منحصربهفرد به ارمغان میآوریم، هستیم، این مسیری رو به جلو است که از افراد عصبیتغییرپذیر (یا هر فرد دیگری) نمیخواهد که متفاوت از آنچه هستند، باشند.
پیدا کردن دوستان جدید اغلب فوقالعاده پیچیده و دستنیافتنی به نظر میرسد، اما این روشی است که بخشی از فشار را از دوش شما برمیدارد. با وجود این همه داستان از دوستی، طرد شدن، سردرگمی، ماسکزدن و تاریخچهٔ طولانی تلاش برای رمزگشایی از قوانینی که به نظر میرسد بقیه آن را میفهمند، این تکهٔ کوچک از پازل به نظر راحتتر قابل دسترس میآید. و این به من امید میدهد.
و به من اجازه میدهد تا در داستانهای تاریخیم و رمانهای انگلیسیام عمیقتر شیرجه بزنم… چون میدانم افراد دیگری هم مثل من هستند که خوشحال میشوند دربارهٔ این موضوعات پیچیده گپ بزنند، در حالی که هوش، توجه به جزئیات و کنجکاوی مرا دوست دارند و تحسین میکنند، زیرا این باعث خوشحالی آنها از حضور در زندگی من میشود.
جمعبندی
یک بار تلاش کنید. تجربهٔ دوستیابی را با انتخاب مسیری با کمترین مقاومت ساده کنید. چیزی که دوست دارید، دروازهای است به سوی افرادی که ارزشهای شما را به اشتراک میگذارند، و این به شما چیزهای زیادی برای لذت بردن با هم میدهد. شاید یک شبه اتفاق نیفتد، اما وقتی از زاویهٔ فعالیتهای متقابل و پرمایه نگاه کنید و فشار «درست انجام دادن» را رها کنید، این مسیر برای همه فوقالعاده قابل دسترس است.
منابع
- Psychology Today – The Easiest Path to Friendship Starts by Doing What You Love
- تحلیل و تفسیر تخصصی از تیم نویسندگی و ترجمه
