۱.فقط به معنی ترس از سخنرانی در عموم نیست.شامل ترس و نگرانی هایی میشود که در هر موقعیت اجتماعی ممکن است پدیدار شود.

۲‌.از نگرانی درباره ی قضاوت های منفی بسیار فراتر می رود.در مرکز توجه مثبت بودن هم ممکن است ایجاد حس اضطراب کند.

۳.نگرانی ها بر روی گذشته و آینده متمرکز اند.شامل حدس ها و گمانه زنی های مختلف در ذهن میشود.چی میشه اگه از من خوشش نیومده باشه؟چی میشه اگه حرف اشتباهی بزنم؟

۴.مشابه درونگرایی نمی باشد.درونگرایی ویژگی ای است که ممکن است به میزان روابط اجتماعی ای که فرد باید و یا لازم دارد در آن ها شرکت کند بستگی دارد.

۵.پیدا کردنش به آن آسانی ای که تصور میشود نیست.افرادی که اضطراب اجتماعی دارند ممکن است حین شرکت در بعضی فعل و انفعلات خوب به نظر برسند و یا اضطراب اشان را زیر ماسکی از رفتار های تقلید شده پنهان کنند.

 

روانشناس بالینی ،آملیا آلدائو می نویسد:نزدیک ۱۵ میلیون آمریکایی بزرگسال از اختلال اضطراب اجتماعی رنج میبرند.با توجه به این شیوع بالا،تصور های غلط بسیاری درباره ی این اختلال وجود دارد.

دکتر آلدائو برای ما تعدادی از این تصورات غلط را مشخص میکند و خواننده را وا میدارد تا درباره ی اضطراب اجتماعی دچار پرسش شوند.