چرا والدین ابتدا باید خود را تنظیم کنند؟ کلید طلایی تربیت فرزند
مدیریت احساسات والدین؛ گامی ضروری برای پرورش فرزندی سالم و مستقل
فرزندم برای اولین بار به اردوی یکهفتهای شبانهروزی رفت. من برایش هیجانزده بودم و میدانستم که عالی عمل خواهد کرد. او شجاع و با اعتماد به نفس است، به شکلی که من عاشقش هستم و تحسینش میکنم.
با این حال، خداحافظی بیش از آنچه انتظار داشتم برایم سخت بود. در آن لحظه، داشتم دختر بچهام را ترک میکردم. زمان کجا رفته بود؟
موفق شدم گریه نکنم و خونسردی خود را حفظ کنم در حالی که او بدون حتی یک نگاه به عقب، برای تست شنا رفت.
به عنوان یک والد، میدانستم که این دقیقاً همان کاری بود که باید انجام میدادم. وظیفه من این نبود که احساساتم را مرکز تجربه او قرار دهم. وظیفه من این بود که خودم را به اندازه کافی تنظیم کنم تا به او آزادی بدهم که تجربه خودش را داشته باشد – چه هیجانزده، عصبی، مغرور، دلتن یا هر چیز دیگری که برایش پیش میآمد.
و با این حال، انگار همین دیروز بود که او یک نوزاد در آغوش من بود.
آن لحظه در اردوگاه فقط یک نسخه از وظیفهای است که والدین بارها و بارها با آن روبرو میشوند: احساس عمیق احساسات خودمان در حالی که باید آنها را به اندازه کافی تنظیم کنیم تا جایی برای احساسات و نیازهای فرزندانمان باز کنیم. این کار آسانی نیست و ما نمیتوانیم صبر کنیم تا فرزندانمان راه بروند و صحبت کنند تا با آن روبرو شویم.
این نوع تنظیم هیجانی خیلی زودتر شروع میشود و ما میدانیم که در اوایل دوره پس از زایمان، زمانی که نوزادان برای اولین بار با هماهنگ شدن با پاسخهای والدین خود، تنظیم خود را یاد میگیرند، بسیار مهم است. مدیریت احساسات خود به والدین کمک میکند تا پاسخهای گرم، انعطافپذیر و هماهنگ ارائه دهند.
چالشهای دوران پس از زایمان و تأثیر آن بر والدگری
در این دوران، مادران تازهکار در حال یادگیری نشانههای نوزاد خود، پاسخ دادن به نیازهای متنوع و در عین حال بهبود فیزیکی و کمخوابی هستند.
برای بسیاری از مادران، این دوره عشق و ارتباط اولیه با نوزاد است، اما همچنین دورهای از آسیبپذیری است، به ویژه برای زنانی که با علائم سلامت روان دست و پنجه نرم میکنند.
در حالی که آگاهی بیشتری نسبت به افسردگی و اضطراب در دوره پس از زایمان ایجاد شده است، این زمان همچنین دورهای با آسیبپذیری بالا برای علائم استرس پس از سانحه است، با این حال ما اطلاعات کمی در مورد تأثیرات علائم تروما در این زمان داریم.
تحقیقات جدید در مورد تأثیر تروما بر مغز مادران
تیم ما در پروژه تروما گریدی در دانشگاه اموری روی این موضوع کار کرده است تا بهتر بفهمد که چگونه علائم استرس پس از سانحه ممکن است بر مغز مادران در این دوره اولیه پس از زایمان تأثیر بگذارد، با هدف شناسایی اینکه چه نوع حمایتهایی ممکن است مفیدتر باشند و چه زمانی.
در یک مطالعه اخیر به رهبری ربکا لیپشوتز، مادرانی که در معرض تروما قرار گرفته بودند، زمانی که نوزادانشان ۶ تا ۱۲ هفته داشتند به آزمایشگاه آمدند. ابتدا، ما مادران و نوزادان را در طول یک تعامل مراقبتی مشاهده کردیم. بعداً، کدگذاران آموزش دیده حساسیت مادرانه را ارزیابی کردند که نشان میدهد مادران چقدر خوب متوجه نشانههای نوزادان خود میشوند و به طور انعطافپذیر و گرم به آنها پاسخ میدهند. یک یا دو هفته بعد، مادران یک اسکن تصویربرداری تشدید مغناطیسی عملکردی را تکمیل کردند. در طول اسکن، آنها به ضبط صدای گریه نوزادان خود و همچنین صداهای کنترل گوش دادند. این به ما اجازه داد تا بررسی کنیم کدام بخش از مغز آنها در پاسخ به پریشانی نوزاد خود فعال میشود.
یافتههای کلیدی: نقش اینسولا و آمیگدال در والدگری
ما دریافتیم که حساسیت مادرانه بالاتر در زمینه مراقبت با فعالسازی بیشتر در اینسولا مرتبط است، ناحیهای از مغز که در تشخیص سیگنالهای مهم عاطفی و بدنی نقش دارد. در والدگری، این ممکن است به مادران کمک کند تا با آنچه نوزادشان ارتباط برقرار میکند هماهنگ شوند. با این حال، مادرانی با سطوح بالای علائم استرس پس از سانحه، فعالسازی کمتری در این ناحیه و همچنین سایر نواحی کلیدی از جمله آمیگدال و قشر پیشپیشانی شکمی-میانی نشان دادند. آمیگدال به تشخیص تهدید و برجستگی عاطفی کمک میکند، در حالی که قشر پیشپیشانی شکمی-میانی به تنظیم پاسخهای عاطفی و آرام کردن سیستم تهدید بدن کمک میکند. بنابراین، مادرانی با علائم بالا، کاهش درگیری در این نواحی برجستگی عاطفی و تنظیم را نشان میدادند.
این بدان معنا نیست که مادران مبتلا به علائم استرس پس از سانحه نمیتوانند مادرانی حساس، دوستداشتنی و پاسخگو باشند. بسیاری از آنها به طور فوقالعادهای با فرزندان خود هماهنگ هستند. اما این بدان معناست که علائم تروما گاهی اوقات میتواند کار والدگری را دشوارتر کند، به ویژه در دورهای که از قبل با استرس، کمبود خواب، ناراحتی فیزیکی و تغییرات هورمونی مشخص شده است، همه عواملی که میتوانند تنظیم هیجانی را حتی دشوارتر کنند.
امید به بهبود: غربالگری و درمان مؤثر
این یافتهها همچنین به سمت امید اشاره میکنند. دوره پس از زایمان زمان آسیبپذیری است، اما همچنین زمان ظرفیت قابل توجهی برای تغییر است. اگر بتوانیم مادرانی را که در تلاش هستند شناسایی کنیم و آنها را به حمایت مؤثر متصل کنیم، ممکن است بتوانیم سلامت مادر را بهبود بخشیم و از روابط سالمتر والد-کودک حمایت کنیم، که در درازمدت به کودکان نیز کمک میکند.
درمانهای مبتنی بر شواهد که مستقیماً اختلال استرس پس از سانحه را هدف قرار میدهند، مانند درمان شناختی-رفتاری متمرکز بر تروما، ممکن است یک مسیر مهم باشد. درمانهایی که تنظیم هیجانی را تقویت میکنند، برانگیختگی فیزیولوژیکی را کاهش میدهند و به مادران کمک میکنند بدون اینکه غرق شوند به پریشانی پاسخ دهند، مانند مداخلات مبتنی بر ذهنآگاهی و مهارتهای تنظیم هیجانی، نیز ممکن است مفید باشند. اما قبل از اینکه هر یک از اینها اتفاق بیفتد، باید شناسایی کنیم که چه کسی به حمایت نیاز دارد. به همین دلیل است که غربالگری برای PTSD و پریشانی مرتبط با تروما در دوره پریناتال اهمیت دارد. ما به طور معمول از مادران تازهکار در مورد افسردگی میپرسیم و این ضروری است. اما برای بسیاری از زنان، علائم مرتبط با تروما، مانند خاطرات مزاحم از تروماهای گذشته، اجتناب، هوشیاری بیش از حد یا بیحسی عاطفی، ممکن است بخش اصلی تجربه پس از زایمان آنها باشد. وقتی از پرسیدن در مورد تروما غفلت میکنیم، فرصتهای کمک را از دست میدهیم.
تماشای دخترم که به سمت اردوگاه میرفت، به من یادآوری کرد که والدگری اغلب نیازمند تنظیم خودمان در ابتدا است. مانند خداحافظی در اردوگاه، و همچنین در اولین روزهای مادری، زمانی که یک مادر در حال یادگیری خواندن نشانههای نوزادش، پاسخ دادن به پریشانی و حفظ آرامش کافی برای تسکین است، صادق است. برای بسیاری از زنان، این کار در حالی انجام میشود که آنها همچنین علائم تروما، استرس، خستگی و بهبود فیزیکی را با خود حمل میکنند. حمایت از مادران در این دوره حیاتی یک انتخاب نیست. این پایه و اساس سلامت روان مادر، رشد نوزاد و رفاه خانوادهها و جوامع است.
اگر شما یک مادر در دوره پس از زایمان هستید و احساس غرق شدن میکنید، تنها نیستید.این مقالات رو بخوانید :
مراقبتهای پس از زایمان طبیعی: راهکارهای عملی برای مادران تازهوارد
قانون ۵-۵-۵ پس از زایمان: راهنمای عملی استراحت مادران
چگونه با افسردگی پس از زایمان مقابله کنیم؟ راهکارهای عملی و مؤثر
افسردگی پس از زایمان | هر آنچه که باید بدانید.
اگر به حمایت فوری نیاز دارید،همین الان تماس بگیرید یا پیامک دهید.
منابع
- Lipschutz, R., Dahlgren, K., Santos, J., Chambers, K., McAfee, E., Abrams, C., … & Stevens, J. S. (2026). Neural correlates of maternal posttraumatic stress in the first postpartum year: Blunted salience and prefrontal responses to infant distress. Biological Psychiatry: Cognitive Neuroscience and Neuroimaging.
- Psychology Today – Why Parenting Requires Regulating Ourselves First
