چگونه شخصیت شما بر نحوه گوش دادن به موسیقی تأثیر میگذارد؟
تحقیقات جدید نشان میدهد که درونگرایی و برونگرایی نقش مهمی در انتخاب شنوندههای موسیقی دارند
شما با همسر خود بحث کردهاید و اکنون به دنبال آرامش هستید. با پخش یکی از آهنگهایی که هر دو دوست دارید، احساس بهتری پیدا میکنید. آن آهنگ نهتنها احساس ناراحتی شما را منعکس میکند، بلکه به شما امید میدهد.
مردم به دلایل متعددی به موسیقی گوش میدهند، از لذت زیباییشناختی گرفته تا نیازهای عاطفی. اما موسیقی میتواند کارکرد اجتماعی نیز داشته باشد و ما را به دیگران پیوند دهد. گوش دادن به آن آهنگ با شریک زندگیتان میتواند تفسیر شما را از آن کاملاً تغییر دهد. یا ممکن است آهنگ دیگری داشته باشید که برای لحظات خاص با دوستانتان نگه میدارید. اگرچه دلایل فردی و اجتماعی منحصر به فرد نیستند، اما شاید یکی از آنها در تجربیات عاطفی شما سنگینتر از دیگری باشد.
بهجرئت میتوان گفت که میل به گوش دادن به موسیقی تقریباً جهانی است. ممکن است افرادی باشند که هیچ لذتی از موسیقی نمیبرند، اما تعداد آنها بسیار کم است. با قضاوت بر اساس تعداد رسانههای موسیقی، از کنسرتهای سمفونیک گرفته تا سرویسهای پخش آنلاین، موسیقی و شنوندگان آن همهجا هستند. اما چه چیزی باعث میشود که نهتنها به موسیقی، بلکه به موسیقی در شرایط خاص گوش دهیم؟
پیشینه تحقیق: شخصیت و ترجیحات شنیداری
بر اساس مطالعهای جدید از دانشگاه یووسکولا به سرپرستی الساندرو آنسانی و همکاران (2026)، اگرچه «دستگاههای شنیداری شخصی و استفاده مکرر از هدفون» به مزایای سرگرمی انفرادی اشاره دارند، «تقاضا و علاقه مداوم به اشتراکگذاری تجربیات موسیقی با دیگران نیز وجود دارد» (ص. 1). بهطرز عجیبی، آنها ادامه میدهند که هیچ تحقیق قبلی در مورد میزان تأثیر شخصیت افراد بر ترجیحات آنها برای یکی یا دیگری وجود ندارد.
ممکن است برای شما بدیهی به نظر برسد که درونگرایان ترجیح میدهند به تنهایی به موسیقی گوش دهند و برونگرایان همراهی دیگران را ترجیح میدهند. همچنین افراد با روانرنجوری بالا (neurotic) ترجیح میدهند به تنهایی به اشعاری که غمشان را تسکین میدهد، فکر کنند. کمتر بدیهی است، همانطور که نویسندگان اشاره میکنند، نقش سبک شناختی «همدلانه-اجتماعی». افراد دارای این ویژگی ترجیح میدهند با دیگران باشند، در حالی که سبک مخالف، یعنی «سیستماتیک»، خلوت آرام را ترجیح میدهد.
مقیاس گوش دادن فردی و اجتماعی به موسیقی (ISMUS-LI)
با نداشتن یا داشتن اندک پیشینه تحقیقاتی مرتبط، تیم یووسکولا تصمیم گرفت با مرور مراحل استاندارد در فرآیند توسعه مقیاس، آیتمهای خود را ایجاد کند. نه آیتمی که مجموعه نهایی را در چیزی که آنسانی و همکاران «مقیاس گوش دادن فردی و اجتماعی به موسیقی» (ISMUS-LI) مینامند، تشکیل میدهند، در زیر فهرست شده است. به هر یک از 1 (کاملاً مخالف) تا 6 (کاملاً موافق) امتیاز دهید:
- گوش دادن به موسیقی وقتی تنها هستم، احساسات قوی به من میدهد.
- آهنگهای مورد علاقهام را برای لحظات تنهایی نگه میدارم.
- لحظات تنهایی باعث میشود آهنگهای مورد علاقهام خاصتر شوند.
- وقتی به تنهایی به موسیقی گوش میدهم، احساس میکنم با موسیقی «یکی» میشوم.
- واقعاً از گوش دادن به موسیقی به تنهایی در یک اتاق لذت میبرم.
- گوش دادن به موسیقی با دوستان لذت آن را افزایش میدهد.
- برای من، موسیقی یک تجربه اجتماعی است.
- ارزش ارتباط اجتماعی موسیقی را به اندازه خود موسیقی میدانم.
- وقتی دوستانم با من هستند، موسیقی را لذتبخشتر مییابم.
نویسندگان همچنین ترجیحات موسیقیایی یا ژانرها را با چهار دسته زیر در نظر گرفتند: بلوز، جاز، موسیقی جهانی؛ پانک، متال، آلترناتیو/راک؛ رپ، آر اند بی، رگی، دنس، فانک؛ نیو ایج، مذهبی، گاسپل، اپرا، کلاسیک، کانتری.
نتایج تحقیق: چه کسی تنها و چه کسی با دیگران گوش میدهد؟
بهطور کلی، افراد در نمونه بینالمللی آنلاین متشکل از 179 بزرگسال (میانگین سنی 33 سال) ترجیح میدادند به تنهایی به موسیقی گوش دهند تا با دیگران. با این حال، همبستگی مثبتی بین سن و تمایل به گوش دادن به موسیقی با دیگران وجود داشت که بهطور بالقوه از «نیاز رشدی جوانان به استفاده از موسیقی برای کاوش انفرادی هویت در حال رشد خود» حمایت میکند (ص. 12).
همانطور که پیشبینی میشد، افراد با برونگرایی بالا موقعیتهای شنیداری اجتماعی را نسبت به گوش دادن به تنهایی ترجیح میدادند. افراد با روانرنجوری بالا ترجیح میدادند هنگام گوش دادن به موسیقی تنها باشند.
یک یافتۀ اضافی دیگر به ترجیحات نشاندادهشده توسط افرادی با الگوهای شنیداری فردی در مقابل اجتماعی مربوط میشود. افرادی که دوست دارند با دیگران گوش دهند، ژانرهای «مد روز و قابل رقص» شامل پاپ، رپ، دنس و آر اند بی را ترجیح میدادند. همانطور که نویسندگان نتیجه گرفتند، «گوش دادن اجتماعی با همهچیزخوار بودن موسیقیایی همخوانی خوبی دارد» (ص. 12).
تفسیر و توضیح تکمیلی
یافتههای مطالعه آنسانی و تیمش نشان میدهد که شخصیت شما ممکن است به روشهای غیرمنتظرهای بر سلیقه موسیقیایی و انتخاب همراهان شنیداری (در صورت وجود) تأثیر بگذارد. نهتنها برونگرایان دوست دارند در محیطهای اجتماعی دور هم جمع شوند و گپ بزنند، بلکه از همراهی دیگران در حین انجام این کار نیز لذت میبرند. درونگرایان و افراد با روانرنجوری بالا به نظر میرسد هنگام گوش دادن به موسیقی به زمان تنهایی نیاز دارند که بر اساس یافتههای مطالعه، احتمالاً معنا و فرصتهای بیشتری برای خوداندیشی به همراه دارد. حتی زمانی که آنها به صورت اجتماعی به موسیقی گوش میدهند – مثلاً یک کنسرت ارکستر کلاسیک – افراد با درونگرایی بالا ممکن است به دنبال کیفیتهای متفاوتی در تجربه باشند؛ به جای اینکه برای دیده شدن و دیدن دیگران بروند، خود موسیقی جذابیت اصلی خواهد بود.
جمعبندی
به طور خلاصه، بهرهگیری حداکثری از تجربیات موسیقیایی ممکن است به همان اندازه که به کیفیت اجرا بستگی دارد، به نقشی که در زندگی شما ایفا میکند نیز وابسته باشد. چه فرصت فکر کردن و تأمل باشد، چه رقصیدن و مهمانی کردن، شخصیت شما به شما کمک میکند تا بیشترین رضایت را از این حوزه کلیدی زندگی فرهنگی خود به دست آورید.
منابع
- Ansani, A., Kreutz, G., & Saarikallio, S. (2026). Development and validation of the individual and social music listening scale (ISMUS-LI). Personality and Individual Differences, 256, 1–14. https://doi.org/10.1016/j.paid.2026.113736
- Psychology Today. (2026). How Your Personality Affects the Way You Listen to Music. برگرفته از وبسایت Psychology Today.
📌 منبع اصلی: Psychology Today